wcag_skip_links_header

Η κραυγή της σιωπής

Documentary 52λ 1974

Η ταινία ανήκει στη σειρά «Μια χώρα μια μουσική» και γυρίστηκε πριν πέσει η Χούντα στην Ελλάδα. Η κάμερα παρακολουθεί τον Μίκη Θεοδωράκη σε μια περιοδεία του στη Γαλλία ενώ ο Φώτης Μεσθεναίος, έρχεται στην Ελλάδα και με τηλεφωνικές εντολές του σκηνοθέτη, που δεν μπορεί να επιστρέψει, καταγράφει την ελληνική μουσική. Η ταινία αναζητά τις ρίζες της μουσικής του Μίκη Θεοδωράκη κινηματογραφώντας λαϊκούς οργανοπαίκτες, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τη Σωτηρία Μπέλλου, τη Δόμνα Σαμίου και άλλους.

Δικτατορία. Ο Μίκης εξόριστος στη Γαλλία περιοδεύει με την ορχήστρα του και μας στέλνει σε μια Ελλάδα που σωπαίνει να βρούμε τις ρίζες της μουσικής του, που βρίσκονται σ΄ ολόκληρη την ελληνική γη. Από την Ήπειρο μέχρι την Κρήτη και από τα σμυρναίικα μέχρι τον Τσιτσάνη, τον Γενίτσαρη και τη Σωτηρία Μπέλου.

Γράφει η Claude Sarraute στη εφημερίδα LE MONDE:

’’Όταν ο Θεοδωράκης τραγουδάει, κρατά σφιχτά το μικρόφωνο και το μικρόφωνο γίνεται τουφέκι, γίνεται σημαία, στο όνομα της πικρής πατρίδας. Θα τον ακούσετε σήμερα στο 3ο κανάλι, στην ταινία του Ροβήρου Μανθούλη. Η φωνή του γίνεται κραυγή στον ανοιχτό ουρανό. Γίνεται η ηχώ άλλων φωνών που ταξιδεύουν από πέτρα σε πέτρα, από την Καρκασόν στον Πειραιά και στην Ακρόπολη. Από τη Θεσσαλονίκη στην Καρκασόν. Κι από την Καρκασόν πάλι στην Ήπειρο και στην Κρήτη. Γιατί στην Καρακασόν ; Γιατί εκεί γίνεται η συναυλία του. Μνήμες, όνειρα, μοιρολόγια της εξορίας. Όλη η τέχνη της ταινίας είναι να ρίξει γέφυρες, να φέρει κοντά τον εξόριστο του εξωτερικού με τον εξόριστο του εσωτερικού… Η μητέρα Ελλάδα είναι και δική μας πατρίδα και μας αφορά. Όπως αυτή η ταινία που μας αφορά. Και μας συγκινεί. Βαθειά. Πράγμα σπάνιο’’.